ميزان رضايتمندي از سمعک در زندگي

محققان میزان رضایتمندی از سمعک را در بررسی های زیر چنین عنوان میکنند :
هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسي ميزان رضايتمندي از سمعک و عوامل موثر بر آن در زندگي روزمره سالمندان کم شنوا بود.
روش بررسي: در مطالعه مقطعي حاضر، ۳۲ سالمند استفاده کننده از سمعک با کم شنوايي حسي عصبي متوسط تا شديد (ميانگين سن ۹٫۸±۶۳٫۵ سال) مراجعه کننده به کلينيک شنوايي بخش خصوصي (کلينيک شنوايي شناسي آلتون شنوا، مرکز توانبخشي شنوايي نيوشا، کلينيک شنوايي شناسي گلريز) جهت پاسخ دهي به نسخه فارسي پرسشنامه “سنجش رضايتمندي از سمعک در زندگي روزمره” انتخاب شدند. اين پرسشنامه، ميزان رضايتمندي را از طريق يک امتياز کلي و چهار زير آزمون به شکل کمي نشان مي دهد. بر اساس فرم تاريخچه گيري، وضعيت اقتصادي- اجتماعي افراد در حد متوسط قرار داشت.
يافته ها: متوسط کل امتياز در نسخه فارسي پرسشناهم حاضر، ۰٫۵۷±۴٫۲۴ (حداقل ۲٫۲۴ و حداکثر ۵٫۱۲) بود که ميزان رضايت در حد متوسط را نشان مي دهد. متوسط امتياز در زير آزمون “تاثيرات مثبت” ۰٫۸۳±۴٫۳۳ (رضايت متوسط تا نسبتا زياد) زير آزمون “خدمات و هزينه ها” ۰٫۸۴±۳٫۶۰ (رضايت نسبتا پايين)، زير آزمون “ويژگي هاي منفي” ۰٫۹۴±۴٫۰۵ (رضايت متوسط)، و در زيرآزمون “خودپنداري” ۱٫۲۵±۵٫۰۰ (رضايت نسبتا زياد) بود. بين سطح رضايتمندي با ميزان استفاده از سمعک، ساعات استفاده از سمعک و سطح تحصيلات ارتباط معناداري مشاهده شد (p<0.05). اما بين دو جنس در سطح رضايتمندي، تفاوت معناداري وجود نداشت (p<0.0566).
نتيجه گيري: نتايج رضايت سالمندان استفاده کننده از سمعک، نسبت به ساير مطالعات قبلي در اين زمينه، سطح پايين تري را نشان مي دهد. با بررسي عوامل مرتبط با رضايت مندي از سمعک، به نظر مي رسد عواملي همچون استفاده از فناوري روز، ارزيابي نيازهاي ارتباطي و شنوايي (پيش از تجويز سمعک و پس از آن) و مشاوره دقيق درمورد توانايي ها و محدوديت هاي اين پروتز در کنار بهبود ارايه خدمات عمومي بتواند در افزايش رضايت استفاده کنندگان از سمعک، تاثير داشته باشد.