Categories: دانستنی ها

علت تجمع مایع در گوش چیست؟

تجمع مایع در گوش در اثر اوتیت میانی ایجاد می شود.

این تجمع مایع در پشت پرده گوش اتفاق می افتد و در هر شرایطی که شیپور استاش مختل شده باشد می تواند رخ دهد. شیپور استاش اجازه می دهد مایعات از گوش به پشت گلو تخلیه شود.

اگر شیپور استاش مسدود شود، مایع در فضای گوش میانی گیر می کند.

اگر التهاب یا مخاط مانع تخلیه شیپور استاش شود، علاوه بر عفونت گوش، حتی سرماخوردگی و آلرژی نیز می تواند منجر به تجمع مایع در گوش شود.

 

علت تجمع مایع در گوش چیست؟

هرکسی ممکن است دچار این اختلال شود. اما این مشکل در کودکان بیشتر اتفاق می افتد.

شیپور استاش در کودکان کوچکتر و افقی تر نسبت به بزرگسالان است بخاطر همین تجمع مایع گوش در این رده ی سنی بیشتر اتفاق می افتد.

حدود ۹۰ درصد کودکان تا قبل از ۵ سالگی درجاتی از تجمع مایع در گوش میانی را تجربه می کنند.

تمام موارد تجمع مایع در گوش میانی به دلیل نوعی اختلال در عملکرد شیپور استاش ایجاد می شود که از مانع تخلیه کافی می شود.

 

دلایل عمده تجمع مایعات در گوش برای بزرگسالان و کودکان عبارتند از

  • آلرژی
  • سرماخوردگی و یا عفونت در دوران بارداری
  • پولیپ بینی یا بزرگ شدن بافت سینوس ها
  • قرار گرفتن در برابر مواد تحریک کننده مانند دود سیگار
  • آسیب لوله استاش در اثر تابش اشعه ایکس
  • تغییرات سریع فشار هوا مانند هنگامی که سوار هوایپما می شوید.
  • ناهنجاری های دهانی مانند شکاف کام

 

علائم تجمع مایع در گوش میانی

علائم تجمع مایع در گوش می تواند در افراد متفاوت باشد.

در نوزادان معمولاً گفته می شود كه این بیماری بدون علامت است، گرچه به احتمال زیاد نوزادان قادر به ابراز ناراحتی نیستند.

در صورت عدم وجود درد شدید در گوش، دیگر علائم مورد توجه مراقبان آنها قرار نمی گیرد.

در اکثر بزرگسالان، احساس تجمع مایع در گوش میانی ممکن است کم باشد.

اما برخی از بزرگسالان وجود درد مستمر در گوش و علائم ناراحت کننده را گزارش می دهند.

برخی از بزرگسالان و کودکان که به طور مداوم با مشکل تجمع مایعات مزمن در گوش خود مواجه بوده اند، می توانند تشخیص دهند که مایعات دوباره تجمع یافته و نیاز به درمان دارند.

به طور کلی، علائم تجمع مایع در گوش ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد گوش
  • احساس چسبندگی گوش
  • افزایش درد گوش در هنگام رفتن به ارتفاعات
  • وزوز گوش
  • کاهش شنوایی
  • احساس پری یا کیپی در گوش
  • سرگیجه و عدم تعادل
  • بی قراری (مخصوصا در کودکان)
  • عملکرد ضعیف در مدرسه بخاطر کاهش شنوایی

بیماری های زیر ممکن است علائم مشابه تجمع مایع در گوش میانی را داشته باشند یا همزمان با این اختلال باشند:

  • عفونت گوش میانی
  • ترشح از گوش
  • تغییرات سریع فشار هوای گوش که به آن باروتروما می گویند
  • گوش درد

 

تشخیص تجمع مایع در گوش میانی

از آنجا که تجمع مایع در گوش میانی اغلب بدون علامت است، به خصوص در کودکان، اغلب تشخیص داده نمی شود.

اگر کودک شما علائم تجمع مایع در گوش میانی دارد بهتر است او را نزد متخصص اطفال یا متخصص گوش و حلق و بینی ببرید.

ممکن است یک متخصص به تجهیزات تشخیصی بهتری دسترسی داشته باشد.

اما از همه مهمتر تجربه آنها برای شناسایی سرنخ های ظریف لازم برای فهم تجمع مایع در گوش میانی باشد.

 

معاینه اتوسکوپیک

بهترین روش برای تشخیص تجمع مایعات در گوش، معاینه گوش با استفاده از اتوسکوپ یا اتومیکروسکوپ است.

پزشک شما به احتمال زیاد برای تشخیص نهایی از اتوسکوپ استفاده خواهد کرد.

ارزیابی گوش با اتوسکوپ بسیار ساده است و شامل عقب کشیدن لاله گوش و قرار دادن نوک اتوسکوپ در گوش است.

این کار پزشک اجازه می دهد تا پرده گوش را مشاهده کند.

پزشکان باتجربه ممکن است در واقع یک تجمع مایع در پشت پرده گوش به شکل یک حباب مشاهده کنند.

متأسفانه ، همیشه هنگام معاینه این حباب مشخص نیست و تنها چیزی که نشان دهنده تجمع مایع در گوش است، جمع شدن کمی پرده گوش یا رنگ غیرطبیعی آن باشد.

به همین دلیل، تشخیص تجمع مایعات در گوش میانی به یک پزشک ماهر نیاز دارد.

 

 

آزمایش تیمپانومتری

برای تشخیص تجمع مایعات در گوش میانی آزمایش دیگری به نام تمپانومتری قابل انجام است.

این تست توسط متخصص شنوایی شناس انجام می شود و نوع دستگاهی که با آن این آزمایش را انجام می دهند خیلی مهم است.

فرزند شما باید در طی این آزمایش خیلی بی حرکت باشد و در صورت امکان از صحبت کردن یا بلعیدن خودداری کند.

این دستگاه فشار داخل گوش را اندازه گیری می کند، سپس یک تون صدا ایجاد می کند.

پرده گوش مقدار مشخصی از صدا را به داخل تمپانومتر منعکس می کند که بر روی گرافی به نام تمپانوگرام کشیده می شود.

اگر مایعی در گوش وجود داشته باشد، پرده گوش سفت شده و مقدار غیر طبیعی صدا منعکس می شود.

 

درمان تجمع مایع در گوش میانی

به طور معمول، درمان خاصی برای آن لازم نیست.

مایعات معمولاً ظرف چند هفته به خودی خود تخلیه می شود.

با این حال، اگر اینگونه نباشد، درمان به عوامل مختلفی بستگی دارد.

  • اگر تجمع مایعات به مدت ۶ هفته وجود داشته باشد، درمان ممکن است شامل آزمایش شنوایی و شروع مصرف آنتی بیوتیک باشد.
  • اگر مایعات پس از ۱۲ هفته وجود داشته باشد، بایستی آزمایش شنوایی دوباره تکرار شود.
  • اگر کاهش شنوایی قابل توجهی وجود داشته باشد، ممکن است مصرف آنتی بیوتیک ها ادامه داشته باشد و در مورد قرار دادن لوله تهویه در گوش تصمیم گیری شود.
  • اگر مایع پس از ۴ تا ۶ ماه همچنان وجود داشته باشد، قرار دادن لوله تهویه گوش احتمالاً لازم است حتی اگر دچار کم شنوایی نشوید.
  • در صورت بزرگ بودن لوزه ها و ایجاد انسداد قابل توجه در شیپور استاش، ممکن است لازم باشد که لوزه ها برداشته شوند.

تجمع مایعات در گوش می تواند همراه یا بدون عفونت فعال باشد.

آنتی بیوتیک ها فایده ای ندارند، مگر اینکه عفونت گوش وجود داشته باشد.

در حالی که آنتی هیستامین ها برای کمک به جلوگیری از سینوزیت مزمن مفید هستند، اما آنتی هیستامین ها برای درمان تجمع مایعات در گوش توصیه نمی شوند.

کودکان در معرض خطر، از جمله کسانی که از تاخیر رشد رنج می برند، ممکن است زودتر به درمان نیاز داشته باشند.

برای کودکانی که نیازی به درمان ندارند، کنترل علائم و انتظار برای پاک شدن تجمع مایعات ممکن است بهترین کار باشد.

حتی در بین کودکانی که نیاز به مداخله جراحی دارند، بهبودی کامل تقریباً همیشه حاصل می شود.

 

پیشگیری از تجمع مایع در گوش میانی

راهکارهای زیر را در پیش بگیرید.

  • جلوگیری از سیگار کشیدن اطرافیان در کنار کودکانتان
  • از مواد حساسیت زای شناخته شده دوری کنید.
  • مرتب دست های کودکان را بشویید و ضدعفونی کنید.
  • از مصرف بی رویه آنتی بیوتیک خودداری کنید.
  • در صورت امکان، کودک را با شیر مادر سیر کنید.
  • نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند کمتر مریض می شوند و تا سالها بعد به عفونت گوش مبتلا نمی شوند.
  • اطلاعات کافی در مورد واکسن ها داشته باشید.
  • واکسن پنوموکوک (Prevnar) به جلوگیری از شایع ترین نوع عفونت گوش کمک می کند و همچنین واکسن آنفولانزا نیز می تواند کمک کننده باشد.

برخلاف تصور عموم، ورود آب به گوش کودک باعث ایجاد اوتیت یا عفونت جدی نخواهد شد.

کودکانی که مرتبا شنا می کنند و گوش خود را به اندازه کافی خشک نمی کنند، ممکن است مبتلا به عفونت گوش خارجی یا گوش شناگر شوند، اما این وضعیت کاملاً متفاوت است.

 

حرف آخر

تجمع مایعات در گوش یک مشکل شایع است، به ویژه برای کودکان در سال های اولیه زندگی.

چه بزرگسال باشید و چه کودک، تجمع این مایعات بدون درمان برطرف می شود.

اگر علائم شما بیش از شش هفته باقی مانده است یا علائم قابل توجهی ایجاد می کند، باید به پزشک مراجعه کنید.

تجمع مایعات در طولانی مدت و درمان نشده در گوش شما می تواند بر کیفیت زندگی و عملکرد شما در مدرسه یا محل کار تأثیر بگذارد.

تماس