بلندی صدا و تاثیر آن بر شنوایی

بلندی صدا

 

بلندی صدا بر حسب واحدی به نام دسی‌بل، با مخفف “dB” اندازه گیری می‌شود. وضعیت شنوایی بر روی جدولی به نام ” ادیوگرام” نمایش داده می‌شود.

در ادیوگرام شدت نسبی اصوات بر روی نموداری از حدود صفر (که نمایانگر میانگین کمترین صدای قابل شنیدن است) تا حدود dB 100 (که نمایانگر سطحی از صدا است

که اغلب افراد مردم آن را بلند و ناراحت کننده قلمداد می‌کنند) نشان داده می‌شود. گفتار معمولی بین ۵۰ تا ۶۰ دسی بل است.

 

آسیب شنوایی فیزیولوژیکی بیمار بر روي میزان آسیب و محدودیت هاي فعالیتی بیمار و نیز بر روي میزان محدودیت او در زمینه ي شرکت در فعالیت هاي اجتماعی تاثیر میگذارد.

میزان بدي عملکرد فرد در زمینه ي توانایی انتخاب فرکانسی، وضوح زمانی و پردازش فضایی با میزان افت شنوایی فرد در ادیوگرام فقط یک همبستگی جزیی دارد.

با وجود این، ادیوگرام تون خالص شاخص خوبی از میزان آسیب فیزیولوژیکی کلی است و همچنین یک شاخص نسبتاً متوسطی از میزان محدودیت در انجام فعالیت فرد است، ولی

شاخص ضعیفی براي نشان دادن میزان محدودیت فرد در فعالیت های اجتماعی است.

 

جدول زیر مقیاس صوت بر حسب دسی بل را نمایش می دهد.

پیشگیری از افت شنوایی بلندی صدا

افت شنوایی خیلی شایع است. گزارش شده است که تقریباً ٪ ۱۰ تا ٪ ۱۶ از جمعیت بزرگسال مشکل شنوایی دارند که این امر می تواند بخاطر عوامل خطر محیطی از جمله قرار گرفتن در معرض صدای بلند باشد.

هنگامی که افراد در معرض صدای بیش از حد بلند قرار گیرند سازه های حساس گوش داخلی از جمله سلول های مویی ممکن است آسیب ببینند و باعث از دست دادن شنوایی ناشی از صدا شوند (NIHL).

البته کم شنوایی انواع و اقسام مختلفی دارد و شایعترین کم شنوایی ناشی از افزایش سن است که به آن پیرگوشی گفته می شود.

کاهش قرارگیری در معرض صدای بلند به وسیله ی افزایش آگاهی درباره ی خطرات آن تا حد زیادی می تواند از پیرگوشی زودرس جلوگیری کند. افرادی که بخاطر شغل شان در معرض صدای بلند قرار دارند، بایستی به طور سالیانه از نظر شنوایی چک شوند.

افرادی که در معرض بلندی صدا قرار می گیرند، در ادیوگرام یا نوار گوش آنها، افت شنوایی در فرکانس بالا مشاهده می شود. این افت ها در فرکانس های ۴ هزار و ۸ هزار دیده می شود.

احتمالا افراد دچار افت شنوایی شدید تا عمیق سودمندي بیشتري را از کاشت حلزون در مقایسه با سمعک به دست آورند. کاربردي ترین شاخص از اینکه کدام وسیله براي آنها بهتر است،  امتیاز گفتاري است که آنها به دنبال تجویز مناسب سمعک و چند سال پس از عادت کردن به آن به دست می آورند.

وزوز گوش یکی از شایعترین عوارض افت شنوایی در فرکانس های بالا می باشد.

درمان وزوز گوش با سمعک؟

افراد دچار وزوز اغلب متوجه میشوند که استفاده از سمعک باعث کاهش مشکلات آنان میشود. به همین علت، وزوز تاثیر مثبتی بر روي قضیه ي کاندید شدن برای سمعک دارد. وجود اختلالات پردازشی
مرکزي و سن بسیار زیاد باعث می شود فرد را مجاب کند که از سمعک استفاده کند.

به احتمال قوي، آن دسته از افرادي که نگران این مساله نیستند که سمعک، آنها را در نزد دیگران انگشت نما نخواهد کرد، سمعک را دریافت میکنند و آن دسته از افرادي که در هنگام گوش دادن به گفتار، نویز زیادي را می پذیرند نیز به احتمال بسیار قوي، از سمعک استفاده کنند.

چندین ویژگی هاي شخصیتی نیز باعث میشود تا احتمال دریافت سمعک استفاده از آن و یا سودمندي از آن افزایش یابد.

اگرچه بیشتر افرادي که افت شنوایی دارند، سمعکها را نمیگیرند. مطالعات گوناگون حاکی از این هستند که از بین آن دسته از افرادي که به عنوان افراد دچار افت شنوایی در نظر گرفته میشوند،  فقط ۱۴ تا ٪ ۳۱ صاحب سمعک می شوند.

آیا استفاده از هندزفری یا هدفون موجب کم شنوایی می شود؟

این امر در کوتاه مدت تاثیر چندانی ندارد اما در دراز مدت و هنگامی که فرد به صورت مداوم از آن استفاده کند موجب آسیب سیستم شنوایی فرد می شود. یادتان باشد در معرض صدای بلند قرار گرفتن در هر شرایطی برای شنوایی خطرناک است.