Categories: شنوایی سنجی کودکان

درباره اوتیت حاد یا التهاب گوش چه می دانید؟

اوتیت معمولا در ناحیه ی گوش خارجی یا گوش میانی ایجاد می شود.

 

اوتیت حاد گوش خارجی

این بیماری لایه های اپی تلیال و زیر اپی تلیال کانال گوش و لاله گوش را درگیر میکند.

معمولا عامل آن باکتریایی است که مهم ترین آنها پسودموناس و استافیلوکوک اورئوس می باشد.

معمولا شروع بیماری ناگهانی است.

گرما و رطوبت و خراشیده شدن مجرای گوش از علل مستعد کننده آن است که زمینه رشد باکتری ها را فراهم می کند.

علائم بالینی

  • درد شدید که حتی وارد کردن اتوسکوپ برای بیمار قابل تحمل نیست
  • خارش
  • تندرنس یا حساسیت به لمس
  • نسداد مجرای گوش
  • قرمزی و التهاب مجرا و لاله گوش

 

درمان اوتیت گوش خارجی

  • تمیز کردن مجرا و خارج کردن چرک وترشحات
  • قطره آنتی بیوتیک موضعی
  • محلول اسید استیک ۲ درصد به منظور اسیدی کردن مجرا
  • داروهای ضد درد

 

اوتیت حاد گوش میانی

اوتیت حاد گوش میانی معمولا به دنبال عفونت دستگاه تنفسی فوقانی (سرماخوردگی و…) روی می دهد و بهتر است بگوییم انتشار تغییرات التهابی مخاط دستگاه تنفسی فوقانی به گوش میانی است.

سن شیوع این بیماری در دوران کودکی و نوزادی بین ۶ تا ۳۶ ماهگی می باشد که در ۱۸ ماهگی به حداکثر می رسد و بروز آن پس از ۶ سالگی به طور چشمگیری کاهش می یابد.

از هر ۴ کودک، ۳ نفر درجاتی از اوتیت گوش میانی را تجربه کرده اند.

علت این امر تفاوت بین شیپور استاش کودکان و بزرگسالان و همچنین ضعیف تر بودن سیستم ایمنی کودکان می باشد.

عامل باکتریایی این بیماری در افراد زیر پنج سال بیشتر استرپتوکوک پنومونیا و هموفیلیس آنفولانزا است.

 

سیر بیماری شامل چهار مرحله است:

  • hyperemia

با ایجاد فشار منفی، پرده گوش به داخل کشیده می شود و و عروق خونی بر روی پرده به صورت شعاعی قابل دیدن است.

مخاط گوش میانی نیز پرخون می شود.

  • exudative

سلول های ترشحی گوش میانی با شدت و به صورت مکرر شروع به ترشح سروز می کنند و همچنین سلول های خونی از طریق عروق خونی به مایع ایجاد شده اضافه می شود.

در این مرحله پرده برون زده است و لندمارک ها از بین می رود. در این مرحله بیمار دچار تب می شود.

  • suppurative

در این مرحله پرده گوش پاره شده و درد و تب کاهش پیدا می کند ولی ماستویید به دلیل وجود مایع در آن در تصویر برداری به صورت ابری است.

  • coalescence

در ۵ درصد افراد این اتفاق می افتد. یک تا دو هفته بعد از پارگی پرده رخ می دهد.

علت آن این است که دهانه ی ماستویید ملتهب است و نمی گذارد مایع داخل ماستوئید تخلیه گردد.

این مایع دارای عفونت است و باکتری ها قابلیت تکثیر دارند که در نتیجه باعث خوردگی سلول های هوایی ماستویید می شوند و آن را تبدیل به یک حفره بزرگ می کنند.

 

درمان اوتیت حاد گوش میانی

  • در ۹۵ درصد موارد به صورت خودبه خودی بهبود می یابند
  • داروهای مسکن و آرام بخش
  • آنتی بیوتیک: آموکسی سیلین ، سفتریاکسین و …
  • میرنگوتومی: اگر پرده در اثر عفونت پاره شود اندازه پارگی بسیار زیاد است و ممکن است در اثر عفونت دیگر ترمیم نشود که با ایجاد سوراخی کوچک می توانیم مانع از این امر شویم.

 

اوتیت یا عفونت مزمن گوش میانی

اوتیت مزمن گوش میانی به عفونت دراز مدت گوش می گویند که بیش از سه ماه طول بکشد.

بر خلاف اوتیت حاد میانی که سریع شروع شده و پیشرفت می کند و همچنین سریع بهبود می یابد و کمتر به سمت عوارض دیگر می رود، اوتیت مزمن میانی آهسته پیش می رود و مقاوم به درمان است و معولا همراه با عوارض می باشد.

چون این روند مخفیانه و اغلب بدون درد است بعضا بیمار مراجعه نمی کند تا اینکه علائم و عوارضی مثل سردرد، سرگیجه، فلج عصب صورت و درد گوش ایجاد شود.

 

فاکتورهایی که اوتیت حاد میانی را به مزمن تبدیل می کند

  • باقی ماندن اختلال عملکرد شیپور استاش
  • پارگی دائمی پرده گوش
  • استئومیلیت دائمی استواخوانچه ها
  • فاکتورهای مستعد کننده مثل آلرژی و نقص ایمنی

 

 

اوتیت گوش میانی چرکی

زمانی اتفاق می افتد که پرده پرفوره باشد و در گوش میانی عفونتی وجود داشته باشد.

در این هنگام از گوش ترشحات چرکی و بد بو خارج می شود.

در این مرحله ممکن است پارگی پرده دائمی باشد، استخوانچه های گوش دچار خوردگی شوند (اولین محل درگیری زائده بلند سندانی است)، دراثر تحریک مخاط تیمپانو اسکلروز رخ دهد و بافت گرانوله ایجاد شود.

اگر این اتفاق در قبل از پنج سالگی که هنوز ماستوئید اسفنجی نشده است رخ دهد سبب عدم پنومانیزه (هواگیری) شدن سلول های ماستوئید می شود.

 

اوتیت مزمن گوش میانی همراه با کلستاتوم

یک سوراخ در پرده می تواند سبب ایجاد کلستاتوم شود.

کلستاتوم همانطور که از قبل گفته شد پاکتی است که به داخل حفره گوش میانی کشیده شده و پوسته ریزی های آن راهی برای خروج از پاکت ندارند و با ترشحاتی که انجام می دهند سبب از بین رفتن بافت استخوانی و بافت پیوندی می شود.

درمان

  • جلوگیری از ورود آب به گوش
  • درمان و کنترل عوامل مساعدکننده و بیماری های زمینه ای
  • درمان آنتی بیوتیک: سیپروفلوگزاسین ، کواموکسی کلاو ، broncasma berna
  • در صورت سالم بودن پرده: قطره های موضعی گوش نیز استفاده می شود
  • در موارد شدید جراحی

View Comments

تماس