سمعک مچی

در این مقاله سعی خواهیم کرد مطالب مفیدی درباره ی سمعک مچی که اخیرا در فضای مجازی در مورد آن صحبت می شود، ارائه بدهیم.

بنا بر تعریف، افت شنوایی عبارتست از، از دست دادن قدرت شنوایی گوش. به طوریکه فرد راحت نمی تواند صداهای محیط را شناسایی کند و برای برقرای بهتر نیازمند یک وسیله کمک شنوایی مانند سمعک است.

تاریخچه ی سمعک:

در گذشته افرادی که افت شنوایی داشتند، از طریق لب خوانی با دیگران و جامعه ارتباط برقرار می کردند.

در سال ۱۹۲۴ پزشکان به بیماران دارای افت شنوایی پیشنهاد دادند، از سایر حس ها مانند حس بینایی و لمسی خود برای برقراری ارتباط استفاده کنند.

اگر به تاریخچه ی پیدایش سمعک نگاه کنیم، برای اولین بار در سال ۱۹۵۰، یک وسیله ی کمک شنوایی درست شد که دید پنهان داشته و به عنوان یک مچ بند استفاده می شد که به سمعک مچی معروف شدند.

این نوع وسیله با استقبال فراوانی از سوی زنان همراه شد. این سمعک ها جزو ابتدایی ترین وسایل کمک شنوایی بودند.

محرک شنوایی
سمعک مچی

سمعک های مچی با کمک یک میکروفون صدای محیط را به گوش فرد انتقال می داد.

در ادامه در سال ۱۹۵۲، سمعک های جیبی جایگزین این سمعک شدند که تا سال ۲۰۰۵، در کلینیک شنوایی تجویز می شدند.

سمعک جیبی

جدیدترین سمعک های دنیا

امروزه با پیشرفت تکنولوژی و ورود سمعک های هوشمند ودیجیتالی داخل گوشی پشت گوشی و نامرئی سمعک های جیبی هم منسوخ شدند.

کلینیک جهان سمعک با بیست و سه سال سابقه بالینی، پیشگام در ارائه سمعک با کمترین دید( سمعک نامرئی) در ایران می باشد.

آیا سمعک مچی وجود خارجی دارد؟

اخیرا در خبرگزاری مهر خبری مبنی بر تولید جدید سمعک های مچی ارائه شد ، که این سمعک ها یک دستگاه الکترونیکی است که صدا را از یک منبع دریافت و پخش میکند.

این خبر در حال حاضر در حد یک شایعه است و امید است در آینده ی نزدیک سمعک هایی با این ویژگی تولید شوند.