کم شنوایی حسی عصبی چیست؟

سه نوع کم شنوایی وجود دارند که شایعترین آن نوع حسی عصبی است. وقتی فردی کم شنوایی حسی عصبی دارد، چه اتفاقی می افتد؟ فرد باید چه اقداماتی انجام دهد؟

خب بدون وقفه سراغ این نوع کم شنوایی می رویم. قبل از همه چیز باید بدونیم ما چگونه می شنویم؟

سیستم شنوایی انسان را می توان به سه قسمت تقسیم کرد: گوش خارجی، گوش میانی و گوش داخلی.

گوش خارجی از لاله گوش و کانال گوش تشکیل شده است.

گوش میانی شامل پرده گوش ، استخوانچه ها و شیپور استاش می باشد.

گوش داخلی شامل حلزون گوش می شود که یک ارگان شنوایی است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یک کم شنوایی حسی عصبی زمانی اتفاق می افتد که آسیب در حلزون یا ساختارهای داخل آن یا در عصبی که از حلزون به سمت مغز می رود، باشد.

در معرض صداهای بلند قرارگرفتن یا ضربه سر از دلایل شایع آن می تواند باشد. مواد شیمیایی یا وجود تومور در عصب شنوایی از دلایل دیگر کم شنوایی حسی عصبی است.

پیرگوشی شایع ترین علت کم شنوایی حسی عصبی است.

یک نوار گوش به آسانی می تواند نوع کم شنوایی شما را تشخیص دهد.

 

 

شکایت اصلی فرد در کم شنوایی حسی عصبی

در پیر گوشی سلول های مویی خارجی در محدوده ی فرکانس های بالا از بین می روند و این باعث کاهش وضوح درک گفتار در زمان مکالمه با بقیه می شود.

در پیرگوشی یا کم شنوایی ناشی از نویز فرد شکایت می کند که صداها را می شنود اما قادر به درک آن نیست.

شکایت دیگر این افراد این است وقتی وارد فضایی با پس زمینه نویز می شوند،این نویز تمام صداهای محیط را تحت شعاع قرار می دهد.

درمان کم شنوایی حسی عصبی:

درمان وابستگی کامل به ناحیه ی آسیب دیده دارد.

آیا حلزون گوش آسیب دیده یا عصب شنوایی ؟

سلول های مویی خارجی تقویت کننده های طبیعی صدای محیط هستند، بنابراین موقعی که صدا به گوش ما می رسند، سلول های مویی حارجی باعث می شود غشای پایه بیشتر نوسان کند و سیگنال قوی تری به مغز برسد.

اما وقتی سلول های مویی خارجی می میرند، گوش قادر نیست به طور طبیعی صدای محیط را تقویت کند و نیاز به استفاده از سمعک دارد.

این مهم است بدانید که یک سمعک فقط در شرایطی کار می کند که به درستی تنظیم شده باشد.

اگر فرد دچار مرگ بیش از حد سلول های مویی داخلی شده باشد، در این مورد سمعک کمک زیادی نمی کند.

استفاده از سمعک:

سمعک ها وقتی خوب هستند و فرد جواب خوبی از آن می گیرد که صحبت از سلول های مویی خارجی باشد. از دست دادن سلول های مویی داخلی بطوریکه بیش از حد باشد، فرد کاندید کاشت حلزون است.

در کاشت حلزون، ایمپلنت تعبیه شده حلزون گوش را دور زده و عصب شنوایی را به صورت الکتریکی تحریک می کند.

اگر کم شنوایی فرد ناشی از تومور باشد، در صورتیکه که تومور کوچک باشد و در حال رشد نباشد، می توان از سمعک جهت جبران کم شنوایی استفاده کرد.

اما اگر تومور نیاز است برداشته شود، از طرفی که تومور وجود داشته شنوایی کاسته می شود و در این موارد از سمعک cross by cross استفاده می شود که صدای سمت گوش ضعیف را به سمت گوش مقابل انتقال می دهد.

گزینه دیگر استفاده از سمعک استخوانی است که در پشت جمجمه گوش روی استخوان ماستوئید قرار می گیرد.

در مواقعی که هر دو عصب شنوایی تومور دارند و بایستی برداشته شوند، فرد کاندید کاشت سمعک در ساقه ی مغز می شوید.

بیشتر از ۹۰ درصد کم شنوایی ها حسی عصبی هستند و تعداد زیادی از آن با سمعک جبران می شود.

انتخاب درمان مناسب نیازمند مشاوره گرفتن از یک متخصص شنوایی شناس است که در این حالت شنوایی شما را ارزیابی کرده و بهترین درمان را برای شما انتخاب می کند.